<title_newspaper="Gazeta Robotnicza">
<title_article="Dlaczego ludziom nie podobają się nasze ubrania?">
<author_1="Antoni Dominiak">
<language="pl">
<style="press">
<year="1953">
<month="11">
<date="1953-11-14/15">
<period="d">
<status="1_obieg">
<support="paper">
W tej walce o jakość zakłady nasze napotykają jednak na wiele poważnych trudności niezależnych od nas, o których naszym zdaniem, warto i należy mówić, gdyż w dużym stopniu odbijają, się one na naszej pracy i stanowią niewątpliwie jedną z podstawowych przyczyn zaburzeń zarówno w produkcji jak i w dystrybucji odzieży. Zarzuca się często zakładom odzieżowym, że nie przejawiają inicjatywy, nie reagują na potrzeby rynku, że produkują całymi seriami szablonowe, nieestetyczne wzory, na które później nie można znaleźć odbiorcy. Trzeba z całym naciskiem podkreślić, że według obowiązujących przepisów kierownictwo zakładu produkcyjnego jest, praktycznie biorąc, całkowicie pozbawione inicjatywy, a staje się tylko i wyłącznie wykonawcą tego, co dyktują instancje centralne — Centralny Zarząd Przemysłu Odzieżowego i Centrala Odzieżowa. Teoretycznie zakład ma prawo wysuwać wnioski racjonalizatorskie i pomysły, ale w praktyce triumfuje zbiurokratyzowana centralizacja, pomysły czekają na załatwienie miesiącami, a wprowadzenie najkorzystniejszej nawet poprawki bez "odgórnej" akceptacji naraża nas na surową naganę służbową nawet jeśli dzięki tej „samowoli" ocalimy wielomiesięczną produkcję od zmarnowania. I tak np. wniosek racjonalizatorski na ubranie robocze (wzór 670), który przynosi olbrzymie oszczędności surowca (184.000 zł oszczędności w surowcu w jednym tylko zakładzie) przy zachowaniu tej samej przydatności — przedstawiony do zatwierdzenia w grudniu 1952 r. zatwierdzony przez Centralną Komisję Wynalazczości we wrześniu 1953 r., po pobraniu 5 tys. sztuk tytułem próby, nie doczekał się do tej pory zamówienia Centrali Odzieżowej. Na zamówienie Centrali Odzieżowej przemysł wykonuje artykuły odzieżowe według ściśle określonych warunków technicznych — rozmiarów, fasonów, procentówek wielkościowych itd. Wzory i desenie tkanin również akceptuje i wybiera tylko i wyłącznie Centrala Odzieżowa i, co najważniejsze, w wypadku braku tkanin planowych tkaniny zastępcze zatwierdza bardzo często „jednoosobowa komisja" C. O., która w ten sposób decyduje o doborze deseni i wzorów dla całego przemysłu w kraju.
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
